Published On: 2 juli 2016By 6s Reacties

Almere, 2 juli 2016

Vandaag, zaterdag 2 juli 2016 was het dan eindelijk zover. Om 16.10 uur vertrok ik naar Someren!
Zou nu dan toch eindelijk mijn wens in vervulling gaan?
Elf jaar geleden begon ik met wandelen en al die jaren hoorde ik tijdens mijn wandelingen mooie verhalen over de Kennedymars (80 km). Ik heb vele verslagen hierover mogen lezen, vooral de prachtige blogs van Monique van der Slot en nu, eindelijk, mag ik ook mijn ervaring op schrijven.
Vorig jaar heb ik mijn eerste poging gedaan om te lopen, helaas werd de Kennedymars toen ingekort naar 52 km. Dit was vanwege de voorspelde hitte.
Net als vorig jaar, liep wandelmaatje Corrie mee, Ik had ook nu weer veel steun aan haar.
Voor Corrie was het de elfde keer dat zij een Kennedymars liep. Ik kwam om 18.02 uur in Someren aan en er kwam een fikse regen/hagelbui naar beneden. Gelukkig was deze bui van korte duur.
Ik vind het altijd leuk om na het ophalen van mijn startkaart even de omgeving te verkennen en al wat foto’s te maken. Terwijl ik hier mee bezig was, belde Corrie mij op en vertelde dat zij met haar man bij de cafetaria zat. Ik ben daar toen ook naar toe gegaan en werd door hen getrakteerd op een goed gevulde bak patat en drinken.
Het werd steeds drukker en ondertussen was de vlam aangestoken met de fakkel die door hardlopers bij de start gebracht was. Er werden verschillende toespraken gehouden en er werden drie vlaggen gehesen. De eerste vlag was de die van Amerika en hierna werd het Amerikaanse volkslied gespeeld. Hierna werd de Nederlandse vlag gehesen en het volkslied gespeeld. Na de toespraken werd het startschot gegeven en kon de Kennedymars beginnen.
We kregen een buitje maar deze was gelukkig van korte duur. Om 22.10 uur was het weer droog en zo is het ook de hele nacht gebleven. Het eerste blokje van de route was rondom Someren en er doorheen.
Hierna liepen we richting Lierop. In Lierop was de eerste controlepost. We hadden 19 km gelopen.
Tijdens de rustpauze en ook onderweg was er veel muziek. Er waren veel mensen op de been om de wandelaars te begroeten en aan te moedigen. We gingen verder richting Mierlo. Het was ondertussen 01.10 uur en je zou denken dat het nu toch wel wat stiller zou worden langs de route. Niets was echter minder waar. Ondanks het late tijdstip zaten er nog veel mensen met vuurkorven, kaarsjes en muziek buiten. Om 03.07 uur, we hadden toen 29 km gelopen, kwamen we in Mierlo aan. Ook hier was veel publiek en muziek. Er werd het één en ander uitgedeeld. We gingen door naar Helmond. Bij Wijkcentrum ’t Brandpunt was een controlepost. Hier hadden we een grote rust. We hadden er toen 38 km opzitten.
We werden goed ontvangen in de sporthal. Er was hier van alles te krijgen zoals brood, bouillon, koffie, thee, krentenbollen enz. Na een half uur rust gingen we weer verder. Mijn heupen begonnen plotseling erg pijn te doen. Ik besloot dat ik me in Mierlo bij de EHBO post zou laten masseren. De wachtrij was echter zo lang, dat ik besloot om door te lopen. Corrie vond dit geen goed idee, maar ik kon haar toch overtuigen toen ik beloofde om bij de volgende stop in Lierop (59 km) mijn heupen te laten masseren. Gelukkig was ik hier snel aan de beurt. Zo kon ik weer verder. We hadden nog 21 km te gaan.
Mijn linkerbeen ging nu wel, maar mijn rechterbeen nog steeds niet. Ik liep toch door en zo kwamen we in Heusden aan, waar we getrakteerd werden op een ijsje, een bakje cherrytomaatjes, een blikje appelsap enz.
Toen ik rust nam, zag ik het even niet meer zitten. Ik zei tegen Corrie dat zij rustig door mocht lopen (dit had ik al eerder gezegd) dan zou ik wat langer rusten of even gaan liggen. Corrie wilde niet. Zij wilde mij niet in de steek laten. Zij gaf aan dat ik nog even rust moest houden, maar eigenwijs als ik ben, ging ik toch weer verder. En ja hoor…..de finish kwam in zicht. Leo, de man van Corrie, stond ons op te wachten en maakte foto’s van ons.
En ja……mijn eerste Kennedymars is een feit!! Mijn dank gaat uit naar Corrie, de organisatie, alle vrijwilligers (dat waren er echt een heleboel) en de mensen die ons van voldoende eten en drinken voorzien hebben.
Ook de mensen langs de kant van de route (met of zonder muziek). Dankzij jullie allemaal was dit geweldig om mee te maken. Ik ben een ervaring rijker!
Ik hoop de volgende Kennedymars weer te lopen.
U kunt op de website de foto’s bekijken en zo de route mee te beleven.
Gr. Heopa