Published On: 8 januari 2017By 2s Reacties

Almere, 7 januari 2017

Voor vandaag was code geel afgegeven en zoals wel vaker, was ik eigenwijs en ging ik toch op weg naar Voorhout. Ik ben wel eens thuis gebleven door dit soort berichten en dan bleek achteraf dat de waarschuwing plaatselijk was en het dus bij ons meeviel. Vrijdagavond besloot ik om zaterdagochtend gewoon de A6 op te rijden en mocht blijken dat het glad was, zou ik direct de eerstvolgende afslag rechtsomkeer maken. Gelukkig waren de wegen goed te rijden en kwam ik veilig aan in Voorhout. De start van de wandeltocht was bij Hotel Restaurant Boerhaave (die nog in kerstsfeer was). Toen ik aankwam waren er al een paar wandelaars. Er waren zelfs wandelaars uit Nijkerk en Hilversum.
Om 9.00 uur waren er 101 wandelaars aanwezig en werd het startsignaal gegeven. Wat even leuk is om te weten, is het feit dat  Voorhout in 1988 het 1000 jarig bestaan gevierd heeft. We liepen via de Elsgeesterlaan, één van de oudste wegen in dit gebied, naar de Elsgeesterpolder. We passeerden een molen met de naam: ‘Hoop Doet Leven’. De molen (1783) is van het type Gronzeiler en heeft ook nog een waterrad (zie foto). We liepen verder naar Landgoed
’s Heeren Loo. Via dit landgoed kwamen we na 10,6 km bij onze eerste rust(soep)post. Er werd hier erwtensoep met stukjes worst en roggebrood met spek uitgedeeld. Na de rust gingen we weer verder via Coepelduynen naar  Noordwijk-aan Zee.    We liepen 1020 meter over het strand en bij paal 10 gingen we weer van het strand af en liepen verder over de boulevard. We kwamen langs het standbeeld van Koningin Wilhelmina (zie foto). De route ging nu door de duinen, waar we heuvel op en heuvel af en trap op en trap af gingen en dus mooie uitzichten hadden. Het was echt de moeite waard. Zo kwamen we bij de grote rustpost. Deze rust vond plaats bij restaurant ‘de Duinrand’.
Na de rust gingen we weer via de duinen naar het strand. Onderweg kwamen we diverse houtzaagwerken tegen. Deze waren van oude bomen gemaakt (zie foto’s). Op het strand liep ik zo dicht mogelijk bij het water, waardoor ik een hoop mosselschelpen en vele andere soorten schelpen zag liggen. Ik zag ook een kreeft en ……een schoen. Iemand heeft dus zijn schoen verloren en de eigenaar was niet te vinden. Kijkt u maar eens op de foto, misschien herkent u hem :-).
We liepen richting landgoed Nieuw Leeuwenhorst, een bosgebied, en kwamen bij de derde rustpost. Dit was een koffiepost. We hadden er nu 32 km opzitten. Vanaf dit landgoed gingen we via de fruitpost richting de finish.
Ik heb er geen spijt van dat ik, ondanks de weerswaarschuwing, toch gegaan ben. Voor mij was het goed te doen, maar ik snap heel goed dat er ook mensen waren die niet de weg op durfden. Via de radio heb ik gehoord dat er op andere plekken wel degelijk slippartijen en aanrijdingen hebben plaatsgevonden.
De route was zeer afwisselend en hierdoor zeer de moeite waard.
Parcoursbouwer Piet Berg, hartelijk bedankt voor deze prachtige route. Ook de vrijwilligers bij de verzorgposten en het bestuur van de organisatie: Bedankt!!
Graag tot een volgende keer!
Gr. Heopa