Hé Opa

Berg en Terblijt, 7 augustus 2026

Vandaag de 2^e dag van de Heuvelland 4-daagse. Heopa was lekker op tijd vertrokken vanuit Resort Mooi Bemelen. Onderweg nam Heopa nog een wandelaar mee die lopend op weg was naar de start. Tot de fruitpost bij Wolfshuis hebben we samen gewandeld. Heopa moest hier even de medicatie doen en omdat zijn tempo daardoor wat lager werd, liep de man door. Na de fruitpost ging de route verder over diverse plateaus/hoogvlaktes. Als je boven op zo’n plateau staat of wandelt kun je met goed weer heel ver weg kijken. Je kunt dan volop genieten van de glooiingen en dalen van het Limburgse landschap.  Bij Groot welsden was op 7 km een scan en rustpost. Daarna ging de route langs Margraten en tussen Termaar en Reijmerstok door naar Euverem is een buurtschap. Onderweg kwam een groep van de scouting aanlopen die hier ook hun wandeling liep. Sommigen waren stil aan het wandelen en anderen waren gezellig aan het praten. Heopa kon het niet laten om te gaan zingen. Sommigen kenden het liedje wel: ‘1,2,3,4, zo gaat-ie goed, zo gaat-ie beter, alweer een kilometer.’ En nog één: ‘1,2, in de maat….’ En ja hoor, de hele groep ging meezingen.
Zo kwamen zij ook met hun eigen liedjes en werd het onderweg echt gezellig. Ook andere wandelaars begonnen mee te zingen. Kent u bijvoorbeeld deze:  ‘Een frisse ochtendwandeling’   (Falderie, Faldera) en  ‘Ik trek mijn wandelschoenen aan’ youtube.- ik terk mij wandelschoenen aan .    Leuker kan toch niet!

Het was echt leuk en je krijgt er ook energie van. Na 2,5 km, vlak voor onze scanpost, sloegen zij rechtsaf en Heopa liep naar de rustpost toe. Na de rust had Heopa nog tijd genoeg en voelde zich nog goed. Hij besloot daarom om door te lopen voor de 42 km. Heopa maakte nog met de camera een foto van het gele bord met de afstanden en ook nog één met zijn mobiel voor de familie. Hierop stond 42 km Slenaken met de tekst: ‘Een beetje eigenwijs’. Hij had genoeg tijd, voelde zich goed, dus waarom niet. En kijk eens wat een landschap en prachtig weer, wat willen we nog meer. Ondertussen gingen er diverse liedjes door het hoofd van Heopa. Toen zag Heopa het bord staan van deze omgeving: Gulpdal, het 5-sterrenlandschap. Super toch! De route ging vlak langs rivier de Gulp en door het Groote Bosch, richting Kasteel Karsveld.
Plotseling kreeg Heopa een hoestbui en daarna last van zijn oren en werd hij benauwd. Heopa ging even zitten en liep daarna weer verder. Het zal wel overgaan dacht hij. Heopa liep tussen de heuvels en door de dalen. Op de heuvels liep een hele grote kudde schapen om hem heen. Het was inmiddels wat stiller geworden met wandelaars, maar door de schapen voelde heopa zich niet alleen en het leidde ook wel af. Er kwamen toch weer meer wandelaars aan en die hadden door dat Heopa meer moeite had met het omhoog gaan van de heuvels. Zij bleven ook even bij hem. Verderop waren nog een paar wandelaars die foto’s aan het maken waren en Heopa liet zich natuurlijk ook fotograferen. Heopa liep verder en zag het blauwe bord Euverem. Dit was zijn laatste foto van deze route. Heopa begon zich steeds minder goed te voelen. Zijn ogen deden raar en hij liep steeds langzamer tot hij bij de rustpost kwam. De dames die moesten scannen keken hem aan en zagen dat hij zo niet verder kon. Heopa wilde wel verder, maar zij wilde eerst dat iemand van het team van het Rode Kruis toestemming gaf. Heopa dacht, tegen beter weten in, dat het wel goed zou komen. Op het moment dat hij ging zitten was het mis. Hij had onder andere een black-out en reageerde even niet meer. Zo werd Heopa met het busje van het Rode Kruis naar de finish gereden. Hier deden ze nog even een onderzoekje en kreeg Heopa weer een black-out. Hierna werd hij met de ambulance naar Maastricht UMC+ gebracht en hiermee was ook zijn Heuvelland 4-daagse voorbij.
Zie verder snik……dag 3.
Gr. Heopa