Laren, 12 juni 2026
Vandaag liepen we de Vuursche route. Dit is de derde dag van de Gooi 4-daagse.
Ook vandaag liet het zonnetje even op zich wachten. De regen spoelde de sporen van de wandelaars weer weg. De route ging over de A1 en om het Laarder Wasmeer. Hier hebben ze een lang vlonderpad over het meer aangelegd, waardoor je als het ware over het water naar Anna’s-Hoeve kunt lopen. Daarna ging de route onder de A27 door en liepen we over het terrein van Eemhart. Van hieruit liepen we over Landgoed Groeneveld. Onderweg was veel water te zien en juist in deze tijd van het jaar gaan de jonge kikkertjes zomaar de weg over. Bianca had daar een scherp oog voor en heeft meerdere jonge kikkertjes veilig in het gras bij de sloot gezet. Superlief!
Bij Kasteel-Groeneveld-(Baarn) namen we even een korte pauze. Daarna ging de route verder tot vlak voor Baarn, waar we via een loopbrug de Gooilijn overstaken. Vervolgens liepen we zeven kilometers door het bosgebied van de Hoge Vuursche en om Landgoed Drakensteyn, waar prinses Beatrix woont. We liepen verder naar Lage Vuursche, waar we een rustpauze namen. Hierna vervolgden we de route langs Landgoed Klein-Drakestein en door de boswachterij van Lage Vuursche. Na 4,5 kilometer staken we de N415 over en gingen verder over de Hoge Vuursche. Dit keer staken we de Gooilijn over bij een oude spoorwegovergang met slagbomen en kwamen bij de stempelpost van Eemhart. Op de heenweg was deze nog gesloten, maar nu was het er gezellig druk. Na deze stempelpost ging de route weer onder de A27 door, rechtsaf richting de Zuiderheide-(Noord-Holland) en langs Theehuis ’t Bulk. We volgden de route tot de A1 en bij De Witte Bergen gingen we opnieuw over de A1 richting de Postiljon en Goois natuurreservaat Laarder-Eng waar ook de finish was. Heopa liet de stempelkaart aftekenen en toen zat de derde en laatste dag van de Gooi 4-daagse er weer op. Zaterdag wacht weer een andere wandeling. Van tevoren wist Heopa niet of het zou lukken om drie dagen te wandelen. Misschien één of twee dagen, dacht hij. Gelukkig had hij zich toch voor drie dagen ingeschreven, waardoor ook de derde dag kon worden meegelopen. Anders was vrijdag waarschijnlijk een rustdag geworden. Maar het is goed gegaan!
Heopa is heel dankbaar dat het gelukt is en dat hij de kracht heeft gekregen om deze drie dagen te mogen wandelen.
Het bijzondere was dat Heopa al vaker aan Bianca had gevraagd om eens samen te wandelen. Zij en haar man zijn goede kennissen van ons. Tot grote verrassing stond zij op de eerste dag ineens bij de tweede stempelpost. We wisten helemaal niet van elkaar dat we deze wandeltocht gingen lopen, laat staan allebei de 30 kilometer! Ook haar schoonouders liepen de volgende dagen mee. Wat een bijzondere verrassing.
Heopa heeft daar enorm van genoten. Dit was geen toeval; het moest zo zijn.
Zo zie je maar weer hoe goed en fijn wandelen is. Heopa heeft weleens gedacht om ermee te stoppen. Toch bleef altijd het gevoel dat wandelen goed is en dat je anderen mag laten zien wat wandelen met je doet. Deze drie dagen hebben Heopa opnieuw bevestigd om door te gaan met wandelen en dit op zijn eigen manier aan anderen door te geven.
Heopa wil het bestuur en alle vrijwilligers hartelijk bedanken voor hun inzet. Ook de verkeersregelaars die in de regen voor ons klaarstonden: jullie zijn toppers!
Ook vandaag was het weer een prachtige route met veel bos, heide, duinen en zand. En dan nog de geur van de allerlei soorten bomen na een regenbui. Hier kun je alleen maar van genieten.
Gr. Heopa